peperonity.net
Welcome, guest. You are not logged in.
Log in or join for free!
 
Stay logged in
Forgot login details?

Login
Stay logged in

For free!
Get started!

Mobile Blog


naziara.peperonity.net

Με πονάει η καρδιά μου.

21.03.2011 06:57 EDT
Με πονάει η καρδιά μου. Όχι μεταφορικά. Κυριολεκτικά. Έτσι νομίζω δηλαδή. Νιώθω συνέχεια ένα τσίμπημα, ένα σφίξιμο.

Είναι που φέρνω συνέχεια στο μυαλό μου εικόνες που κανονικά δεν θα 'πρεπε και λόγια που εύχομαι να μην άκουγα ποτέ.

Μισώ τα Σαββατοκύριακα. Τα μίσω γιατί τα φοβάμαι. Νιώθω μόνη μου. Τόσο μόνη που φοβάμαι.Νιώθω πως έχασα τον κόσμο μου. Φοβάμαι πως κάπου στην πορεία ίσως χάσω και εμένα. Δεν έχω κανέναν.Σέρνομαι στο άδειο μου, σκοτεινό σπίτι.

Ξυπνάω συχνά τα βράδια και κοιτάω δίπλα μου για να διαπιστώσω αν πρόκειται για εφιάλτη. Δεν είναι. Μισώ την ώρα που ξυπνάω. Γιατί τώρα πια ξυπνάω μόνη μου και γιατί η καθημερινότητα μου είναι τόσο ανούσια που δεν θέλω να την ζω.

Θέλω να κοιμάμαι συνεχεία. Να μην βλέπω και να μην ακούω κανέναν. Μα ακόμα και στον ύπνο μου κλαίω. Δεν θέλω να κλαίω άλλο μα κλαίω γιατί πονάω και γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Κλαίω μόνη μου. Με λυγμούς. Ντρέπομαι που το λέω μα είν' η αλήθεια.

Μακάρι να μπορούσα να το σταματήσω μα δεν μπορώ. Δεν έχω την δύναμη. Οταν είμαι με κόσμο προσποιούμαι. Προσποιούμαι πως είμαι καλά και χαμογελάω. Μόνο εγώ ξέρω πόση δύναμη χρειάζεται για να φορέσω το ψεύτικο χαμόγελο. Μα δεν θέλω να είμαι βάρος σε κανέναν.

Απομακρύνθηκα από τους φίλους μου. Δεν θέλω να τους κουράζω άλλο. Φοβάμαι πως πίσω μου θα με λένε χαζή που πιστεύω ψεύτικα λόγια. Μα ποτέ ξανά. Αυτό είναι υπόσχεση. Υπόσχεση προς εμένα. Άνοιξα την καρδιά μου μετά από χρόνια μα θα κλείσει εδώ. Αυτό είναι σίγουρο. Δεν θα μπει μέσα άλλος κανείς.

Δεν έχω άλλο χώρο. Δεν έχω άλλο τίποτα να δώσω. Από δω και μπρος θα παίρνω μόνο. Τέλος. Κρίμα γιατί αυτή τη φορά ήμουν έτοιμη να δώσω τα πάντα.

Ακούγεται ειρωνικό αλλά αυτή τη φορά ένιωθα πως είχα βρει το άλλο μου μισό. Αηδίες. Δεν υπάρχει αυτό. Το "άλλο μου μισό" με κανεί να νιώθω σκατά κάθε φορά που μιλάμε πια. Πως γίνεται να έχω πέσει τόσο έξω; Πως ξεγελάστηκα;

Θυμώνω. Θυμώνω γιατί επέτρεψα στον εαυτό μου ν 'αφεθεί. Θυμώνω γιατί δεν είδα το ψέμα στα μάτια του. Θυμώνω γιατί πίστεψα πως αυτή την φορά θα 'ταν αλλιώς. Νιώθω το στομάχι μου ν'ανακατευεται και να δένεται κόμπο.

Με πονάει κι αυτό. Δεν θέλω να σκέφτομαι άλλο. Χτες έκλαψα στην αγκαλιά ...


This page:




Help/FAQ | Terms | Imprint
Home People Pictures Videos Sites Blogs Chat
Top
.