peperonity.net
Welcome, guest. You are not logged in.
Log in or join for free!
 
Stay logged in
Forgot login details?

Login
Stay logged in

For free!
Get started!

Text page


skorpies.skepseis.peperonity.net

Text page


Το ξέρω πως όλα βρίσκουν τρόπο να ξεπέρνιουνται αλλά δεν με παρηγορεί

Τον πόνο που νιώθω εδώ και τόσο καιρό, δεν κατάφερα να τον κάνω φίλο

Του πατάω το κεφάλι κάτω, βάζω δύναμη και ορμή μπας και βυθιστεί

λες και αν αντέξω πιότερα από κείνον θα πνιγεί στην θάλασσα μέσα μου


Το στομάχι μου πάλετε σε τρελούς αφρικανικούς ρυθμούς

Μου το 'χε πει εκείνος ο αφρομάγουλος γιατρός ότι πρέπει να προσέχω

Τότε όμως δεν σκεφτόμουν έτσι, δεν φανταζόμουν το μέλλον μου

Κρίσεις εφηβικές με είχαν συνεπάρει και με είχαν κάνει έρμαιο τους

Και πίστευα βαθιά πως κουβάλαγα στις πλάτες μου τον κόσμο όλο

Γιατί κουβάλαγα τον δικό μου βυθισμένο κόσμο και τα δικά μου βάσανα

Διάβασα κάπου πως σαν τις δικές σου έννοιες δεν υπάρχουν αλλά βαρίδια


Και κάποια στιγμή ο καιρός πέρασε και τα βαρίδια ελάφρυναν ωσάν να χάθηκαν

Και μαζί με το μυαλό τα ξέχασε και το στομάχι αναρρώνοντας

Και 'λεγα για πάντα σώθηκα, γιατί σαν κείνα τα χρόνια δε θα ξανάρθουν

Ήρθε η ώρα όμως που η κοπέλα έπρεπε να αποφασίσει να μεγαλώσει

Ξέχασε παλιούς πόνους και θυμόταν μόνο χαρά και ευτυχία

Και για λίγο ήταν όντως το πιο ευτυχισμένο και πλήρες πλάσμα του κόσμου

Είχε για λίγο τις αυταπάτες που έχουν οι χαζοί και οι αθώοι


Και μες την άγνοια κινδύνου της «έπεσε στα βαθιά» όπως της έλεγαν όλοι

Όσο πάλευε τους άλλους άντεχε, το χαμόγελο της επιλογής της ήταν εκεί

Και όσο δεν πίστευαν όλοι οι άλλοι πίστευε εκείνη και συνέχιζε

Το πιο ωραίο πράγμα είναι να παλεύεις νιώθοντας την ανάσα του πλάι σου

Και το πιο θλιβερό να παλεύεις νιώθοντας την ανάσα του απέναντι σου


Και είναι τότε που οι πόνοι γυρνούν γιατί μην γελιέσαι δεν σε ξέχασαν

Είναι σαν το τραύμα που πονά όταν οι καιροί αλλάζουν

Μόνο που αυτό το τραύμα δε σε πονά απλά αλλά ξανανοίγει χύνοντας χολή

Και αυτός ο πόνος μπορεί πραγματικά να σε σκοτώσει και το ξέρεις


Ίσως γι' αυτό χτες μέσα στο μεθύσι της στιγμής να το ευχήθηκες ξανά

δεν φταίγαν τα μαβιά σύννεφα πάνω από τους βράχους και το γλυκό νάμα

δεν φταίγαν οι σκέψεις στο κεφάλι σου που κάνουν και στο στομάχι σου κύκλους

δεν έφταιγε ο στίχος που μίλαγε για μοναξιά εντός μου και για χρόνια παλιά

έφταιγε ο πόνος αυτός που εμφανίζεται όταν τα όρια έχουν εξαντληθεί


...


This page:




Help/FAQ | Terms | Imprint
Home People Pictures Videos Sites Blogs Chat
Top
.